Tekst: Stefan Belber. Prevod i režija: Stefan Sablić. Scenograf: Darko Nedeljković. Kostimograf: Zora Mojsilović. Izbor muzike: Nenad Vještica. Lektor dr Ljiljana Mrkić Popović. Igraju: Boris Komnenić. Nikola Vujović, Radmila Tomović. Produkcija: Pozorište „Atelje 212“, Beograd.

Da li nam je dozvoljeno da u ime ljudske slobode, a u ovom slučaju još veće – umetničke, povredimo druge, da budemo ravnodušni na drame života koje čak i ne primećujemo? Jureći i osvajajući slobodu, načinom življenja i stvaranja, da li se udaljavamo od ljudskih odgovornosti, bliskosti sa ljudima, empatije i emocija? To su pitanja koja se mogu naći u ovoj drami. Na sreću ni pisac ni predstava neće dati univerzalan odgovor. Možad ćete vi pronaći rešenja za sebe kroz tumačenja divnih glumca sa kojima sam imao sreću da radim.

Stefan Sablić

„DNK“ Stefana Belbera, savremenog američkog dramskog pisca, je gorko smešna, ponekad eksplozivno sarkastična, kamerna drama, koja se odvija između likova u jednom njujorškom stanu. Pomalo trilerski komponovana, u smislu toga da, u prvom delu, napeto odražava jednu skrivenu tenziju, drama analizira odnose svakodnevice i umetnosti, privatnog i javnog, kao i pitanja edukacije, kulturnog elitizma, porodičnog života, odgovornosti itd. Može se reći da je predstava postavljena stilizovano realistički, pri čemu se bazičan realizam često izvrće u efektnu, razobličavajuću karikaturu. Raditelj se opravdano oslonio na glumačku ubedljivost – svi glumci verodostojno oblikuju likove. Bors Komnenić bleštavo inspirisano igra protagonistu Tobija, profesora i koreografa, osobenjaka, zapuštenog i otupelog od samoće. On nastupa karikaturalno, gradeći tako izrazito ironičan stav prema njegovoj ekscentričnosti, kao i prema snobizmu i pozerstvu, osobenim za umetničke krugove. Radmila Tomović tumači Lizu disskretno realistički, fino psihološki prostudirano. Sa neposrednošću i toplinom stvara lik žene koja je usamljena zbog emotivnog udaljavanja od svog supruga, ali je istovremeno neposustajuće jaka, otporna na iskušenja i nepoklolebljiva u namerama da ga podrži. Nikola Vujović u početku svedenije igra Lizinog muža Majka, da bi u drugoj polovini predstave ta suzdržanost pukla u svoju suprotnost, nezadrživi, dugo godina potiskivani bes zbog osećanja napuštenosti. „DNK“ je predstava kakvih, svakako, treba da bude više u našim pzorištima – nepretenciozna, jednostavna i pristupačna, komična, ali i potresna.

Ana Tasić

DNK – osnovni molekul na kojem se temelji nasleđivanje, odgovoran za prenošenje naslednog materijala; analizom DNK molekula utvrđuje se očinstvo.

Iz Vujaklijinog Rečnika stranih reči i izraza